Dyrektorium Duszpasterstwa Służby Liturgicznej >>>

Zgodniem z Dyrektorium Duszpasterstawa Służby Liturgicznej formacja ministranta powinna trwać minimum jeden rok. W tym czasie przyszli ministranci nie zakładają jeszcze komży ani żadnej innej szaty liturgicznej. Natomiast uczestnicząc w zbiórkach uczą się podstaw służenia oraz poznają modlitwy ministranckie.

Co do zasady kandydatem na ministranta może zostać chłopiec przyjęty do pierwszej Komunii Świętej, gdyż tylko wówczas może uczestniczyć w sposób pełny we mszy świętej.

W trakcie trwającego minimum 3 miesiące okresu przyszły ministrant jest aspirantem. Co słownik języka polskiego tłumaczy: aspirant – osoba dążąca do osiągnięcia ambitnych celów, zwłaszcza związanych z zajęciem jakiegoś stanowiska. Ten trzymiesięczny okres można porównać do prenowicjatu bądź postulatu, który muszą odbyć kandydaci do nowicjatu przygotowujący się do życia zakonnego.

Kolejne 9 miesięcy (minimum 6 miesięcy) to okres w którym przyszły ministrant jest kandydatem. Wówczas jest to „nowicjat”, czyli okres w którym kandydat rozpoznaje swoje zamiary i utwierdza się w przekonaniu, czy na pewno chce być gorliwym ministrantem. Natomiast moderator, którym najczęściej jest ksiądz opiekujący się w parafii ministrantami, odpowiedzialny za formację przyszłego ministranta ocenia, czy kandydat do objęcie zaszczytnej funkcji ministranta się nadaje.

W niektórych parafiach – o tym decydują księża proboszczowie – kandydaci ubrani tylko w komże, ale bez sutanneli i kołnierza wraz z ministrantami zajmują miejsce w prezbiterium. Gdzie nie sprawując żadnych funkcji (niczego nie robiąc) przyglądają się służbie ministranta.

Wszak trzeba pamietać, że ministrant – od łacińskiego słowa „ministrare” służyć, posługiwać, pomagać – to młodzieniec pokornie służący. Zarazem pełniący zaszczytną służbę,  bowiem poza księdzem stojący najbliżej ołtarza w czasie sprawowania Najświętszej Ofiary, a także podczas innych nabożeństw.

Ministrant to również żywy „sztandar” Chrystusa – w domu, szkole, środowisku. Stąd też w okresie formacji kandydat na ministranta oceniane są jego relacji z rodzicami, rodzeństwem i rodziną; koleżankami i kolegami w szkole oraz poza nią; sąsiadami i innymi osobami ze środowiska w którym na co dzień żyje. Bardzo ważne są jego relacje z osobami starszymi, w podeszłym wieku i niepełnosprawnymi.

● Strój liturgiczny ministranta

Każda diecezja, a nawet parafia ma własne zasady, dotyczące ubioru członków Liturgicznej Służby Ołtarza. Jednakże obowiązują pewne ogólne zasady i należy wskazać, iż radycyjnym strojem, który ma najdłuższą historię jest:

sutanela (sutanka) – szata liturgiczna zakładana przez ministranta ubranego w komżę. Może mieć wygląd podobny do sutanny kapłańskiej lub zakrywać tylko nogi; wtedy nazywana jest rewerendą (lub spodkiem) – zakłada się ją od pasa w dół. Może być zielona, czerwona, fioletowa, rzadziej spotykana biała lub złota.
komża – szata liturgiczna o szerokich rękawach, białego koloru, który symbolizuje czystość serca i ducha. Z reguły uszyta z gładkiej tkaniny. Komże można przyozdobić kronką, wstawką lub haftem. Koronki lub wstawki nie mogą mieć żadnego podbicia (fioletowe podbicie ma rokieta; wł. rocchetto = komża biskupia)
kołnierz – zakładany wokół szyi i na ramiona na komżę. Kolor kołnierza również odpowiada okresowi liturgicznemu i nigdy nie może się różnić od koloru rewerendy. W niektórych parafiach typowy kołnierz zastępowany jest wydłużonym – podobnym do mucetu (wł. mozzetta) tj. okrywającym ramiona do łokci, z guzikami na piersi. Bądź nawet uszytym na wzór mantoletu (wł. mantelletta) tj. jako „peleryna” bez rękawów sięgającą kolan. Mucet i mantolet to strój kapłański zakładany na komżę i rokietę przez papieża, kardynałów, arcybiskupów, biskupów, prałatów i kanoników.

Zdarza się, że w strój ministrancki – szczególnie w parafiach zakonnych – to szaty liturgiczne wzorowane częstokroć na nieco innej od kapłańskiej sutannie (np. z ukrytymi guzikami) lub zakonnym habicie. Wówczas – na zazwyczaj białą sutanelę – ministranci zakładają np. szeroki czarny pas i/lub szkalperz, który mnisi (np. bernardyni, dominikanie, cystersi, franciszkanie, kapucyni) zakładają na habit. Szkaplerz zakonny to długi i szeroki pas materiału zakladany na ramiona, z przodu (na piersiach) oraz z tyłu (na plecach ) równy długością z habitem bądź tylko nieco krótszy od niego.

Podkomisja ds. Służby Liturgicznej działająca w strukturach Komisji ds. Kultu Bożego i Dyscypliny Sakramentów Konferencji Episkopatu Polski zaleca, aby ministranci nie ubierali alby. Alba, czyli długa szata liturgiczna koloru białego zastrzeżona jest dla lektorów i ceremoniarzy. Natomiast, co do zasady jest szatą kapłańską ubieraną z reguły pod ornat lub kapę, a także przez diakonów pod dalmatykę. Prezbiterzy i diakoni – w określonych sytuacjach – mogą sprawować liturgię w albie i mając na ramionach stułę. Prezbiter zakłada stułę opuszczoną na piersi z obu ramion.Diakon zakłada stułę na lewe ramię i poprzecznie ułożoną na piersiach i plecach spina ją na prawym boku.

● Animator

Formacja kandydatów na ministrantów może także zajmować się animator.  Głównym zadaniem animatora parafialnej wspólnoty ministranckiej jest budowanie wzajemnych więzi i relacji pomiędzy ministrantami, troska o powierzoną sobie grupę ministrantów, pomoc w prowadzeniu zbiórek formacyjnych, wspieranie duszpasterza odpowiedzialnego za formację służby liturgicznej. Animator ma się odznaczać głęboką wiarą, zdrową gorliwością, dyspozycyjnością, umiejętnością współpracy w grupie oraz prowadzenia zajęć formacyjnych z dziećmi i młodzieżą. Powinien stanowić wzór służby dla młodszych ministrantów oraz być dla nich prawdziwym autorytetem.

Animatorem zostaje starszy ministrant, który po sakramencie bierzmowania oraz po ukończeniu diecezjalnego kursu animatorskiego został ustanowiony stosownym obrzędem przez biskupa.

Animator sam powinien troszczyć się o swoją stałą formację, a więc przede wszystkim pogłębiać życie religijne. Po to, aby żyjąc zgodnie z zasadami wiary być niekwestionowanym przykładem dla młodszych ministrantów. W liturgii animator może pełnić funkcję ceremoniarza (animatora liturgicznego).

 

Close Menu

Zamówienie pakietu EXTRA

[contact-form-7 404 "Not Found"]

Zamówienie pakietu PREMIUM

[contact-form-7 404 "Not Found"]

Zamówienie pakietu SUPER

[contact-form-7 404 "Not Found"]

Zamówienie pakietu STANDARD

[contact-form-7 404 "Not Found"]

Zamówienie pakietu BASIC

[contact-form-7 404 "Not Found"]